Το Γυμνάσιο Ομβριακής Φθιώτιδας παραμένει ανεξάρτητο σχολείο

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προς τελική έκδοση βρίσκεται η Υπουργική Απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων βάσει της οποίας αποφασίζεται η συγχώνευση και κατάργηση σχολικών μονάδων. Το Γυμνάσιο Ομβριακής παραμένει ανεξάρτητο σχολείο.

Βασικά σημεία oμιλίας της Κατερίνας Μπατζελή στη Βουλή για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και τον Εφαρμοστικό Νόμο

29 Ιουνίου 2011

«Στο πλαίσιο της τετράμηνης αναζήτησης της πολιτικής συναίνεσης χάθηκε πολύτιμος χρόνος με αποτέλεσμα να μην προχωρήσουν βασικές διαρθρωτικές αλλαγές, δημιουργώντας παράλληλα ένα ιδιαίτερο βαρύ κλίμα και μάλιστα σε μια περίοδο που η επιθετική συμπεριφορά των κερδοσκόπων κρινόταν από τη σταθερότητα του πολιτικού λόγου και η αντίδραση της κοινωνίας κρινόταν από την αξιοπιστία του αναπτυξιακού ορίζοντα όλων των πολιτικών» επισήμανε στα πλαίσια της ομιλίας της στη Βουλή η Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Φθιώτιδας Κατερίνα Μπατζελή.
Η κ. Μπατζελή μεταξύ άλλων ζήτησε ενόψει και της σύνταξης του νέου φορολογικού συστήματος, επανεξέταση του μέτρου εξίσωσης του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης για τις επιχειρήσεις, επέκταση του πόθεν έσχες πέραν της οικοδομής και σε άλλους παραγωγικούς τομείς όπως η ενέργεια, μεταποίηση, ο διατροφικός τομέας και σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.

Βασικά σημεία της Ομιλίας της κ. Μπατζελή για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα

• Πρόκειται για μια πολιτική, την οποία είτε λόγω λανθασμένων χειρισμών είτε λόγω καθυστερήσεων, την μεγαλοποιήσαμε και τη συνδυάσαμε με την ενεργοποίηση της 5ης δόσης. Αυτός ήταν ένας χειρισμός που εκτιμώ ότι δεν πρέπει να επαναληφθεί. Να μην συνδυασθεί ο νέος δανεισμός της χώρας, όποιος και εάν είναι αυτός, με τις όποιες μορφές δανειοδότησης με την 6η δόση.
• Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα αφορά το πλαίσιο ενός τριετούς προϋπολογισμού όπου εκεί αναφέρονται, με βάση τα ισχύοντα οικονομικά στοιχεία, οι προβλέψεις και οι πολιτικές που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας και μέσα σε αυτό προφανώς αναφέρεται και η φορολογική πολιτική για να καλυφθεί το τμήμα καταρχήν των εσόδων.
• Αυτή τη στιγμή τα έσοδα είναι ο μεγάλος «ασθενής» της όλης μεγάλης προσπάθειας για προσέγγιση ή μείωση των πρωτογενών ελλειμμάτων.
• Το Μεσοπρόθεσμο σε αυτή την χρονική περίοδο πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως η γέφυρα που θα συνδυάσει την πορεία της οικονομίας με τη διαχείριση του Μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (2013-2015) και θα ορίσει την τακτική και στρατηγική για τη συνολική επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους της χώρας μας.

Για τις αποκρατικοποιήσεις
• Οι αποκρατικοποιήσεις είναι αναγκαίο «κακό» σε αυτή τη φάση. Είναι η μοναδική πολιτική, όπως σωστά ιεραρχούμε, που έχουμε για να μειώσουμε το χρέος, ενώ θα βοηθήσει να βγούμε στις αγορές.

Για τον Εφαρμοστικό Νόμο
• Τα βασικά φορολογικά μέτρα για τις επιχειρήσεις, όπως το πετρέλαιο, το πόθεν έσχες και οι ασφαλιστικές εισφορές δεν έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο που να ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα και ρευστότητά τους.
• Δεν μπορεί η απόσυρση του πόθεν έσχες, μέτρο για το οποίο στην ουσία διαφωνώ, να ισχύει μόνο για την οικοδομή όπως στην ουσία έχει διαστρεβλώσει την ελληνική οικονομία όλα αυτά τα χρόνια. Πρέπει να επεκταθεί και σε άλλους παραγωγικούς τομείς όπως η ενέργεια, μεταποίηση, ο διατροφικός τομέας.
• Όσον αφορά την εξίσωση πετρελαίου θέρμανσης-κίνησης για τις επιχειρήσεις, όπου είναι ένας βασικός συντελεστής παραγωγής, θα επιβαρύνει πάρα πολύ τις επιχειρήσεις και θα επηρεάσει τη ρευστότητα και ανταγωνιστικότητά τους.
• Τις ασφαλιστικές εισφορές θα πρέπει να τις μειώσουμε σταδιακά και οργανωμένα. Το συνολικό ποσό φτάνει στα 30 δισ. ευρώ και το πληρώνουν οι επιχειρήσεις ασχέτως κέρδους. Ευελπιστώ ότι θα ενσωματωθούν με οργανωμένο τρόπο όλα αυτά στο νέο φορολογικό σύστημα.

Για την επόμενη ημέρα
• Εάν μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια η οικονομία μας εμπλουτιστεί με πόρους ανάπτυξης είτε με 15 δισ. ευρώ του ΕΣΠΑ είτε με τα 22 δισ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ή έμμεσα με τους πόρους αποκρατικοποιήσεων είναι υποχρέωση μας να δοθούν φοροαπαλλαγές για τα χαμηλόμισθα στρώματα, αλλά και για τους συνταξιούχους. Αυτό θα πρέπει να είναι το αμέσως επόμενο πολιτικό μας στοίχημα.

Για τη συναίνεση και τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης
• Δυστυχώς αφήσαμε το μεγαλύτερο πολιτικό και οικονομικό διακύβευμα της χώρας μας σε έναν ανοικτό δημόσιο πολιτικό διάλογο χωρίς πλαίσιο ο οποίος διήρκεσε εδώ και τρεις, τέσσερις μήνες.
• Αυτός ο πολιτικός διάλογος έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο βαρύ κλίμα και μάλιστα σε μια περίοδο που η επιθετική συμπεριφορά των κερδοσκόπων κρινόταν από τη σταθερότητα του πολιτικού μας λόγου, ενώ η αντίδραση της κοινωνίας κρινόταν και κρίνεται από την αξιοπιστία του αναπτυξιακού ορίζοντα όλων των πολιτικών μας. Μια κοινωνία η οποία περίμενε από εμάς τη διασφάλιση της επόμενης ημέρας του.
• Δεν μπορώ να κατανοήσω την πολιτική «αφέλεια», αλλά και την πολιτική «στενομυαλιά» πολλών συναδέλφων, οι οποίοι θεωρούσαν ότι στα πλαίσια του πολιτικού αυτού διαλόγου, ο οποίος γίνεται παντού με όλα τα μέσα, δεν γνώριζαν ή ότι δεν συμμετείχαν στα μέτρα τα οποία βρίσκονται στο τραπέζι. Αποτελεί ουσιαστική πολιτική προσποίηση που θα κριθεί.

Άρθρο της Κατερίνας Μπατζελή στην εφημερίδα Ημερησία του Σαββάτου 25-26 Ιουνίου 2011

Nα «κατεδαφιστούν» οι «παράγκες» της οικονομίας

Πολλές φορές συγκρίνεται η πολιτική ζωή με εκείνη του ποδοσφαίρου όταν υπάρχει πολυφωνία, εκνευρισμός, συγκρουσιακές καταστάσεις και χάος. Πρόσφατα άρχισε μια προσπάθεια «κάθαρσης» στο χώρο του ποδοσφαίρου με στόχο την εξάλειψη της βίας στα γήπεδα. Μια διαδικασία που στηρίζεται στο αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου που έχει αποφασίσει έστω και αργά να κάνει τον αθλητισμό προσβάσιμο και ασφαλή για όλους.
Οι μεγαλοπαράγοντες του χώρου με τις «παράγκες» είχαν απομονώσει τον αθλητισμό από την κοινωνική του καταξίωση και την πολιτισμική του αξία. Αξίες που αναζητούνται σήμερα σε όλα τα επίπεδα της διακυβέρνησης της χώρας.
Ένας εθνικός σχεδιασμός δεν μπορεί να περιοριστεί στη χώρα μας απλά και μόνο στην κατάρτιση ενός τριετούς Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Το οποίο πρόγραμμα μεσούσης της ευρωπαϊκής και διεθνούς κρίσης, οικονομικής και θεσμικής, θα τροποποιεί συνεχώς τις πολιτικές και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί σύμφωνα με τις τελικές αποφάσεις της Ε.Ε για την οικονομική, δημοσιονομική και νομισματική της πολιτική, το μέλλον της οποίας φαίνεται ότι διακυβεύεται πέρα και έξω από την έκβαση του «ελληνικού ζητήματος».
Ένας εθνικός σχεδιασμός εξυγίανσης της οικονομίας, της νοοτροπίας, των αντιλήψεων, των συμπεριφορών πρέπει να «περάσει» άμεσα στο γκρέμισμα της μέχρι τώρα πλασματικής οικονομίας, των αυθαίρετων πρακτικών, της χρηματοπιστωτικής φούσκας και της πραγματικής παραοικονομίας η οποία με στοιχεία του ΟΟΣΑ φτάνει το 30% του ΑΕΠ. Ενώ περίπου 70 δισ. ευρώ έχουν «φύγει» επισήμως από τις τράπεζες στο εξωτερικό από το 2008 και βάσει επισήμων στατιστικών στοιχείων μόνο το 30% των εισοδημάτων δηλώνεται προς φορολόγηση. Ποσά τα οποία εάν οι «παράγκες» τα διοχέτευαν εν μέρει στην ελληνική αγορά η κατάσταση της χώρας μας θα ήταν πολύ διαφορετική. Διαφορετική θα ήταν και η ψυχολογία της κοινωνίας, αλλά και των αγορών.
Ενώ καλείται το ελληνικό κράτος όπως φαίνεται και από το Μεσοπρόθεσμο να καλύψει ανειλημμένες υποχρεώσεις στους δανειστές που μόνο το ύψος των τοκοχρεολυσίων φτάνει τα 23,4 δισ. ευρώ, δηλαδή, το 9,8% του ΑΕΠ, η κάλυψη των δανειακών υποχρεώσεων των ΔΕΚΟ επιβαρύνει από 1,5-2 δισ. ευρώ τον Εθνικό Προϋπολογισμό, ενώ τα χρέη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι πάνω από 7 δισ. ευρώ. Τα έσοδα δε από το φορολογικό εισπρακτικό μηχανισμό να δηλώνεται επισήμως ότι δεν μπορούν να αυξηθούν πάνω από περίπου 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012-2015, διότι εμμέσως οι εφορίες παραδέχονται ότι θα παραμείνουν αδρανείς ή αδυνατούν να εισπράξουν.
Οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης το 2009 αντιστοιχούσαν στο 54% του ΑΕΠ, δηλ για τα 100 ευρώ που διακινούνται στην οικονομία τα 54 ευρώ χρηματοδοτούνται από τα φορολογικά έσοδα και το δανεισμό του κράτους κατά κύριο λόγο. Σήμερα καλείται να μειώσει τις δαπάνες αυτές στο 44% του ΑΕΠ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Ενώ προβλέπεται ότι το έλλειμμα θα μειωθεί από 15,4% το 2010 στο 1% του ΑΕΠ το 2015 μόνο διαμέσου των κεφαλαίων που θα αποκτήσει το Δημόσιο από το πακέτο των αποκρατικοποιήσεων. Ένα πακέτο το οποίο στην ουσία είναι το «κουτί της Πανδώρας».
Προφανώς η έξοδος της χώρας μας από τη δίνη της οικονομικής κρίσης μπορεί να επηρεασθεί σε κάποιο βαθμό από την έξοδο της οικονομίας μας στις αγορές, αλλά εάν δεν γίνουν μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που θα επιφέρουν εγκάρσιες τομές στη δομή της ελληνικής οικονομίας, δεν θα επιτευχθεί ποτέ η πραγματική έξοδος της χώρας μας από την κρίση και τη «λαιμητόμο» των δανείων της.
Οι κατ’ εξαίρεση ή a la carte «εκκαθαρίσεις» δεν φέρνουν αποτελέσματα. Αντιθέτως υποβαθμίζουν την όποια ουσιαστική θεσμική παρέμβαση συντελείται για εξυγίανση και εκσυγχρονισμό του κράτους. Το ανεβοκατέβασμα των φορολογικών συντελεστών, άμεσης ή έμμεσης φορολόγησης, δεν οδηγεί σε δημοσιονομική εξισορρόπηση και σταθερότητα.
Στο πρόγραμμα εθνικής εξυγίανσης πρέπει να γίνεται αναφορά για την οργάνωση και απόκτηση νέων οικονομικών και χρηματοπιστωτικών εργαλείων, ώστε να τροφοδοτείται με κεφάλαια η κάθε αναπτυξιακή και κοινωνική προσπάθεια και να αναδεικνύεται η δημιουργία νέου παραγωγικού μοντέλου.
Ενεργοποίηση της σύμβασης της ελληνικής κυβέρνησης (Παπακωνσταντίνου - Κατσέλη) με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για επενδύσεις ύψους 21,5 εκατ. ευρώ με επιτόκιο 4,01% και επενδυτικό πλαφόν 2 εκατ. ευρώ, παράμετροι οι οποίοι μπορεί να επαναδιαπραγματευθούν.

Ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών διαμέσου της σύστασης εγγυοδοτικού μηχανισμού.

Πλήρης απλοποίηση των εγκρίσεων και υλοποίησης των έργων που εντάσσονται στο ΕΣΠΑ και μάλιστα χωρίς εθνική συμμετοχή.

Ενεργοποίηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το κεφάλαιο του οποίου ανέρχεται σε 10 δισ. ευρώ με ιδιαίτερη προσοχή διότι το κράτος αγοράζοντας απλές μετοχές των τραπεζών στην ουσία μερικώς τις εθνικοποιεί. Για ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον εθνικό προϋπολογισμό.

Αποσαφήνιση ότι στο επίκεντρο της ανάπτυξης ή της μεσοπρόθεσμης ενεργοποίησης των επενδυτικών κεφαλαίων, ιδιωτικών και δημοσίων, θα γίνει στοχευμένα σε πολιτικές με αναπτυξιακό ορίζοντα όπως εκείνων της ενέργειας, μεταποιητικής βιομηχανίας, τεχνολογίας και δε θα περιοριστεί απλά και μόνο στην «αναζωογόνηση» της οικοδομής. Σε αυτή τη λογική θα πρέπει να εξεταστούν οι προτάσεις για το πόθεν έσχες, τα τεκμήρια διαβίωσης, το αφορολόγητο όριο ακίνητης περιουσίας εάν αυτό θα ισχύσει και για το βιομηχανικό τομέα, οι ασφαλιστικές εισφορές, το ΦΠΑ κτλ.

Αυτό το «μίγμα» πολιτικής είναι δική μας δικαιοδοσία. Και το μίγμα αυτό πρέπει να είναι κοινωνικά δίκαιο και να επιφέρει κοινωνική συνοχή μακροπρόθεσμα.
Έχουμε μπροστά μας πολύ δρόμο για να σταθεροποιηθούμε. Χρειαζόμαστε τη συναίνεση και την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Οι «παράγκες» της ελληνικής οικονομίας πρέπει να «κατεδαφιστούν». Διότι εάν η βία στο ποδόσφαιρο τελειώσει και το ευχόμαστε, τότε δε θα μπορούμε να λέμε ούτε ότι «ποδοσφοραιοποιούμε» την πολιτική ζωή του τόπου…

Έγκριση προγράμματος "Θεραπευτικός Τουρισμός 2011" από το ΙΚΑ, μετά από συνεχείς προσπάθειες της Κατερίνας Μπατζελή

Αθήνα, 23 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε ερώτηση που είχε καταθέσει η Βουλευτής Φθιώτιδας Κατερίνα Μπατζελή την 24η Μαΐου προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και με συνεχή επικοινωνία με τη διοίκηση του ΙΚΑ για την πιθανή περικοπή των παροχών στους συνταξιούχους των δελτίων θεραπευτικού και ιαματικού τουρισμού για τη φετινή χρονιά είχε επισημάνει ότι «σε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο η στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων πρέπει να αποτελεί για όλους μας πρώτιστο καθήκον και υποχρέωση».
Το ΙΚΑ ανταποκρινόμενο στα παραπάνω ενέκρινε το πρόγραμμα «Θεραπευτικός Τουρισμός 2011» ύψους περίπου 8 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με την υπ. αριθμ. 129 απόφαση (4Α3Ι4691ΩΓ-8Β/ 16-6-2011) αυξάνεται ο αριθμός των χαμηλοσυνταξιούχων δικαιούχων του προγράμματος από 20.000 σε 23.000 και το ετήσιο συνολικό ατομικό καθαρό εισόδημα του δικαιούχου από 8.500 ευρώ σε 10.000 ευρώ με την προϋπόθεση ότι το δηλωθέν οικογενειακό δε θα υπερβαίνει τις 20.000 ευρώ. Τέλος αυξάνονται οι ημέρες διαμονής από 12 σε 14.
Σημειώνεται ότι οι αιτήσεις των δικαιούχων πρέπει να υποβληθούν μέχρι τις 15 Ιουλίου 2011 και στις 18 Ιουλίου 2011 θα διανεμηθούν τα δελτία.
Όπως τόνισε η κ. Μπατζελή «η βελτίωση των όρων του προγράμματος και η αύξηση του αριθμού των συμμετεχόντων σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία δεν αποτελεί μόνο σημαντική παρέμβαση για τη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων, αλλά ταυτόχρονα δίνει «πνοή» στις τοπικές οικονομίες των θεραπευτικών κέντρων».

Οι οίνοι Φθιώτιδας αποκτούν «ταυτότητα»

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2011

«H κατοχύρωση του δικαιώματος Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ) Φθιώτιδας αποτελεί το διαβατήριο για τους οίνους της περιοχής», δήλωσε η Βουλευτής Φθιώτιδας Κατερίνα Μπατζελή μετά την απόφαση του ΥΠΑΑΤ για τη σχετική αναγνώριση.
Ειδικότερα με απόφαση του ΥΠΑΑΤ αναγνωρίζεται το δικαίωμα χρήσης της ένδειξης Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη Φθιώτιδας για την περιγραφή λευκών, ερυθρών και ερυθρωπών ξηρών, ημίξηρων, ημίγλυκων και γλυκών οίνων που παράγονται από σταφύλια αμπελώνων που βρίσκονται στο νομό Φθιώτιδας με υψόμετρο μεγαλύτερο των 20 μέτρων και πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις.
Η χρήση του όρου ΠΓΕ υποδηλώνει την καταγωγή ενός οίνου σε μια γεωγραφική περιοχή μικρότερη, ίση ή και μεγαλύτερη ενός νομού. Οι γεωγραφικές ενδείξεις προστατεύονται από κάθε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση σε παγκόσμιο επίπεδο. Προϋποθέτει την τήρηση των προδιαγραφών και υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους.
Με τον τρόπο αυτό οι παραγωγοί της Φθιώτιδας έχουν τη δυνατότητα και το προνόμιο να προστατεύσουν τις ενδείξεις τους μέσω του Μητρώου Προστατευόμενων Γεωγραφικών Ενδείξεων. Κανείς σε παγκόσμιο επίπεδο δεν έχει δικαίωμα να αναγράψει στην ετικέτα το προτεινόμενο όνομα της περιοχής.
Η κ. Μπατζελή τόνισε ότι «η κατοχύρωση του δικαιώματος ΠΓΕ Φθιώτιδας μπορεί να αποτελέσει την ατμομηχανή για την ανάπτυξη του τομέα και δίνει τη δυνατότητα για ουσιαστική αύξηση της προστιθέμενης αξίας και ταυτόχρονα την ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου».

Διαγωνισμό για την εκμίσθωση του δικαιώματος διαχείρισης του γεωθερμικού πεδίου της Δαμάστας ζητά από την Πόπη Γερακούδη η Κατερίνα Μπατζελή

Αθήνα, 22-6-11

Επιστολή με την οποία ζητά την άμεση διενέργεια διαγωνισμού με σκοπό την εκμίσθωση του δικαιώματος διαχείρισης του βεβαιωμένου γεωθερμικού πεδίου χαμηλής θερμοκρασίας στη Δαμάστα, καθώς και την ταυτόχρονη εκμίσθωση του δικαιώματος έρευνας του ομώνυμου γεωθερμικού πεδίου για τη διερεύνηση περαιτέρω αξιοποίησής του σε συνεργασία με το ΥΠΕΚΑ απέστειλε σήμερα η Βουλευτής Φθιώτιδας Κατερίνα Μπατζελή στη Γενική Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας κ. Πόπη Γερακούδη.
Ήδη από το Φεβρουάριο του 2011 η κ. Μπατζελή με επιστολή της προς τον Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννη Μανιάτη είχε επισημάνει την αδήριτη ανάγκη να υπάρξει αξιοποίηση του γεωθερμικού πλούτου της Φθιώτιδας ως κύριας μορφής Ανανεώσιμης Πηγής Ενέργειας (ΑΠΕ) η οποία λόγω των πολλαπλών εφαρμογών της (ψύξη και κλιματισμό, θέρμανση χώρων, θέρμανση θερμοκηπίων, ιχθυοκαλλιέργειες, θερμά λουτρά, ηλεκτρική ενέργεια κτλ) θα επιφέρει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σημαντικά κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντολογικά οφέλη στην τοπική οικονομία.
Όπως επισημαίνεται στην επιστολή, μετά τη δημοσίευση της προβλεπόμενης από τη νομοθεσία Υ.Α (Δ9Β, Δ/Φ166/7859/1392/22-5-2009) χαρακτηρισμού του πεδίου του Δαμάστας ως το μοναδικό βεβαιωμένο πεδίο στη Φθιώτιδα (ΦΕΚ 1058Β'/2-6-2009), η πρωτοβουλία για την αξιοποίηση του γεωθερμικού πεδίου έχει περάσει στην Περιφέρεια η οποία, σύμφωνα με τη νομοθεσία, είναι αρμόδια για τη διαχείριση του βεβαιωμένου πεδίου. Το δικαίωμα διαχείρισης του πεδίου εκμισθώνεται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα μετά από προκήρυξη σχετικού διαγωνισμού από την Περιφέρεια (Αποκεντρωμένη Διοίκηση τώρα).

Ομιλία της Κατερίνας Μπατζελή στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση

21 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Το ελληνικό ζήτημα τουλάχιστον ως προς τη γένεσή του δεν φοράει εθνική φανέλα, αλλά ευρωπαϊκή», τόνισε η Βουλευτής Φθιώτιδας Κατερίνα Μπατζελή κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη νέα Κυβέρνηση, επισημαίνοντας για μια ακόμη φορά ότι χρέος όλων των πολιτικών δυνάμεων παραμένει η διαφύλαξη της εθνικής αξιοπιστίας και η σταδιακή μετάλλαξη του πολιτικού συστήματος με την ενεργό συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας.
Η κ. Μπατζελή άσκησε αυστηρή κριτική στα κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως στη Νέα Δημοκρατία τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «σε μια περίοδο όπου διακυβεύεται το ενοποιημένο μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όπου εξελίσσονται σενάρια οικονομικής επιβίωσης της χώρας μας είναι οξύμωρο τα πολιτικά κόμματα και κυρίως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναλώνεται σε «παλαιοκομματικού τύπου πολιτικές αντιπαραθέσεις και επικοινωνιακού τύπου φυγομαχίες».
«Με την τακτική σας αυτή παραμένετε δέσμιοι των πρακτικών της παραδοσιακής ελληνικής δεξιάς, η οποία δυστυχώς για εσάς δεν βρίσκει πολιτική και ιδεολογική ανταπόκριση στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Δεξιάς και της Χριστιανοδημοκρατίας», επισήμανε η κ. Μπατζελή απευθυνόμενη στη Νέα Δημοκρατία.
Αναφερόμενη στην κρισιμότητα των καιρών και στην ανάγκη για συναίνεση, η κ. Μπατζελή επανέλαβε τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού λέγοντας ότι «η συναινετική πρωτοβουλία και η συνεχιζόμενη προσπάθεια της κυβέρνησης για διευρυμένη πολιτική συνεργασία, η προώθηση ανοικτού πολιτικού διαλόγου για θέματα οικονομίας που ήδη έχει ανοίξει με μία πρωτοφανή διάσταση, η ενεργοποίηση του επιστημονικού προσωπικού, θα είναι μια άοκνη προσπάθεια εκ μέρους μας και δε θα εμποδιστεί από κανένα επικοινωνιακό «τερτίπι» και από καμία πολιτική «παιδική φοβία».
Η κ. Μπατζελή κατέληξε λέγοντας ότι «η ωριμότητα ενός πολιτικού συστήματος κρίνεται από την ωριμότητα της πολιτικής ηγεσίας. Η ωριμότητα της ανασύνταξης του πολιτικού συστήματος εξαρτάται από την ωριμότητα των κοινοβουλευτικών διεργασιών. Η ωριμότητα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας εξαρτάται πλήρως από τις ριζοσπαστικές αντιλήψεις, αλλά και την ωριμότητα της ίδιας της κοινωνίας για να τις προωθήσει».

«Παρατίθεται αναλυτικά η ομιλία της κ. Μπατζελή»

Είναι εντυπωσιακό και ταυτόχρονα οξύμωρο το γεγονός ότι σε μια περίοδο όπου διακυβεύεται τόσο το ενοποιημένο μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και η ολοκλήρωσή της ως ενός ισχυρού διεθνούς αναπτυξιακού πόλου, αλλά και σε μια περίοδο όπου εξελίσσονται σενάρια οικονομικής επιβίωσης της χώρας μας, τα πολιτικά κόμματα και κυρίως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναλώνεται σε «παλαιοκομματικού τύπου πολιτικές αντιπαραθέσεις και επικοινωνιακού τύπου φυγομαχίες».
Η Νέα Δημοκρατία στη σημερινή κρίσιμη φάση αυτό το οποίο με απόλυτη σαφήνεια επιδιώκει είναι να συνθέσει το παζλ της ισχυροποίησης και μόνο του αρχηγού της στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά και στην κομματική της βάση.
Με την τακτική σας αυτή παραμένετε δέσμιοι των πρακτικών της παραδοσιακής ελληνικής δεξιάς, η οποία δυστυχώς για εσάς δεν βρίσκει πολιτική και ιδεολογική ανταπόκριση στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Δεξιάς και της Χριστιανοδημοκρατίας.
Παραμένετε εγκλωβισμένοι ή δηλώνετε εξαπατημένοι ότι ενώ ο Πρωθυπουργός ζητά τη συναίνεσή σας για την από κοινού διακυβέρνηση της χώρας, ταυτόχρονα σας εκθέτει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ρίχνετε τα βάρη της ευρωπαϊκής σας πολιτικής αδυναμίας και αναξιοπιστίας ως προς τις πολιτικές σας θέσεις στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Εκφράζετε στην ουσία τη «φοβία» σας να αντιμετωπίσετε τις οργανωμένες πολιτικές παρεμβάσεις των ομοϊδεατών σας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Καθήκον όλων μας είναι η διαφύλαξη της εθνικής αξιοπιστίας μας. Η σταδιακή μετάλλαξη του πολιτικού μας συστήματος με την ενεργό συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας. Είναι καθήκον των καιρών να αποδείξουμε την αξιοπιστία μας και τη φερεγγυότητά μας ως σοβαροί διαχειριστές της σημερινής κρίσης μαζί με τους Ευρωπαίους Εταίρους μας.
Η απομόνωση δεν βοηθά τη χώρα, την Ευρώπη και την εξεύρεση βιώσιμης λύσης.
Η αποδόμηση των πολιτικών μας και η αμοιβαία αποδυνάμωση των πολυεπίπεδων διαπραγματεύσεων μας δεν οδηγεί πουθενά. Η μη μόνο στη μείωση της διαπραγματευτικής ισχύος του καθενός από εμάς σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Την περίοδο όπου οι Ευρωπαίοι προσπαθούν με τις πολιτικές τους - συμφωνούμε ή διαφωνούμε επί της ουσίας μαζί τους- να βρουν λύσεις για την έξοδο από την κρίση χωρίς να καταστραφούν τα κράτη ή τα τραπεζικά συστήματα, κατανοούν ότι ο μόνος αξιόπιστος συνομιλητής είναι η ίδια η Κυβέρνηση.
Η οποία Κυβέρνηση μάχεται για την οικονομική σταθερότητα της χώρας σε μακροχρόνια βάση, αποτρέπει τον απομονωτισμό της χώρας και καταβάλλει προσπάθειες για την ένταξή της σε μια γενικότερη επίλυση της κρίσης της Ευρωζώνης. Ενώ αγωνιά και για την ενεργοποίηση όλων των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, ώστε να δημιουργηθεί ένας καινούργιος τρόπος πολιτικής και κοινωνικής συνεργασίας.
Η συναινετική πρωτοβουλία και η συνεχιζόμενη προσπάθεια της κυβέρνησης για διευρυμένη πολιτική συνεργασία, η προώθηση ανοικτού πολιτικού διαλόγου για θέματα οικονομίας που ήδη έχει ανοίξει με μία πρωτοφανή διάσταση, η ενεργοποίηση του επιστημονικού προσωπικού, θα είναι μια άοκνη προσπάθεια εκ μέρους μας και δε θα εμποδιστεί από κανένα επικοινωνιακό «τερτίπι» και από καμία πολιτική «παιδική φοβία».
H ωριμότητα ενός πολιτικού συστήματος κρίνεται από την ωριμότητα της πολιτικής ηγεσίας. Η ωριμότητα της ανασύνταξης του πολιτικού συστήματος εξαρτάται από την ωριμότητα των κοινοβουλευτικών διεργασιών. Η ωριμότητα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας εξαρτάται πλήρως από τις ριζοσπαστικές αντιλήψεις, αλλά και την ωριμότητα της ίδιας της κοινωνίας για να τις προωθήσει.
Σήμερα δεν έχουμε μία κοινωνική διαμάχη μεταξύ αντιτιθέμενων κοινωνικών ομάδων που η κάθε μία ξεχωριστά μάχεται για την οικειοποίηση ή την απεμπλοκή της από τα αποτελέσματα και τις πολιτικές που απορρέουν από την οικονομική κρίση. Η διαμάχη σήμερα βρίσκεται ακόμα μεταξύ του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των ίδιων των κρατών. Εκεί πρέπει ως πολιτικές δυνάμεις να είμαστε ενοποιημένοι.
Σε αυτή τη σύγκρουση -η οποία είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και ενίοτε πλασματική εφόσον μεσολαβούν και οίκοι αξιολόγησης- το ευρώ διαφαίνεται ότι δεν έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο της αποδόμησής του ως ισχυρού νομίσματος.
Το ενδεχόμενο μιας νέας κρίσης του ευρώ δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί εφόσον δεν έχει λήξει η σύγκρουση μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης. Μεταξύ των αναδυόμενων οικονομιών της Ανατολής και των ώριμων οικονομιών της Ευρώπης και των ΗΠΑ.
Η προσπάθεια για την ανάληψη των υποχρεώσεων των τραπεζών ή εκείνων που έχουν επιμολυνθεί από την κρίση του 2008 βρίσκεται στο τραπέζι των συζητήσεων σε συνδυασμό με τον τρόπο λειτουργίας του Μόνιμου Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Στήριξης (2013-2015), την επέκταση της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και την ενεργοποίηση επενδυτικών κεφαλαίων για να αποτρέψουν τη φυγή του ανθρώπινου αλλά και κεφαλαιουχικού δυναμικού της κοινωνίας και των επιχειρήσεων αντίστοιχα.
Στη διεργασία αυτή η ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίσει από πολύ νωρίς την επαναδιαπραγμάτευση για τους όρους της νέας δανειοδότησης της χώρας μας ενόψει της τελικής ένταξής μας στο Μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (2013-2015).
Δεν περιμέναμε την «άδεια» της Νέας Δημοκρατίας ούτε αφεθήκαμε στο να παρακολουθούμε εξ' αποστάσεως το πολύπλοκο αυτό νέο ευρωπαϊκό και οικονομικό γίγνεσθαι. Συμμετέχουμε ενεργά και ουσιαστικά. Διότι το «ελληνικό ζήτημα» τουλάχιστον ως προς τη γένεσή του δεν φοράει εθνική φανέλα, αλλά ευρωπαϊκή.
Να γίνει φυσικά σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η μέχρι τώρα «εκ των άνω νομισματική ενοποίηση» της Ε.Ε δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αποδείχτηκε ότι επιτεύχθηκε μόνο μια πλασματική προσέγγιση, η οποία πιέζει σήμερα τις εθνικές οικονομίες σε έναν αγώνα δρόμου σύγκλισης και ανταγωνιστικότητας χωρίς να έχουν τη δυνατότητα όλες οι χώρες να ξεκινούν από την ίδια αφετηρία.
Αυτής του κόστους παραγωγής, της δημοσιονομικής εξισορρόπησης και της αξιοπιστίας των τραπεζικών συστημάτων απέναντι στις αγορές.
Αυτό σημαίνει ότι στη νέα αρχιτεκτονική της Ε.Ε , αλλά και στην αλλαγή του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης της χώρας μας θα απαιτηθούν αλλαγές στο κόστος εργασίας, της απόδοσης των κεφαλαίων, της μείωσης της σπατάλης, της μεταφοράς πόρων από το δημόσιο τομέα σε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και της φορολογικής σύγκλισης.
Πρέπει να «σπάσουμε τη φούσκα» της πλασματικής ανάπτυξης, του πλαστικού χρήματος, της πλασματικής στήριξης των εισοδημάτων των νοικοκυριών, αλλά και της πραγματικής παραοικονομίας για την οποία όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι.
Η Κυβέρνηση με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα το οποίο άλλωστε αποτελεί και υποχρέωση όλων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταγραφή ενός τριετούς εθνικού σχεδίου οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής που θα ακολουθήσουν.
Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα το οποίο και θα συζητήσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα στην Ολομέλεια δεν αποτελεί ελληνική πατέντα, όπως ορισμένοι θέλουν να προβάλλουν, αλλά την κοινή βάση.
Οι πολιτικές που εμπεριέχονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα ως προς το θέμα αρχών είναι υποχρεωτικές για όλα τα κράτη μέλη.
Εμείς καλούμαστε να εξαλείψουμε τις διαχρονικές διαρθρωτικές αδυναμίες τις οποίες άλλωστε έχουμε εμμέσως πλην σαφώς αποδεχτεί όλοι μας.
Ας μην λαϊκίζουμε λοιπόν όταν πρέπει να καταργηθούν πελατειακά προνόμια και να «χτυπηθούν» οι ανισότητες και οι αδικίες ενός κρατικοδίαιτου οικονομικού συστήματος.
Μέσα σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον της διασφάλισης της δανειοδότησής μας, της αντιμετώπισης της λιτότητας και της ύφεσης, της συνέχισης της ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κυβέρνηση δίνει σκληρές μάχες.

α. Διαπραγματεύεται την απελευθέρωση των κοινοτικών πόρων του ΕΣΠΑ, οι οποίοι μέχρι τώρα είναι εγκλωβισμένοι λόγω της ανάγκης εθνικής συμμετοχής

β. Διεκδικεί την ενεργοποίηση ενός αναπτυξιακού ευρωομολόγου για τη χρηματοδότηση έργων υποδομών ώστε να καλυφθούν όχι μόνο οι νέες ανάγκες, αλλά και έργα εθνικής εμβέλειας. Να επιταχυνθεί η έξοδος της χώρας μας από την ύφεση η οποία μαστίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων, αλλά και παρεμποδίζει την αύξηση του ΑΕΠ της χώρας μας.

γ. Προωθεί την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας αλλά και των επιχειρήσεων με τη χρηματοδοτική τους στήριξη και την μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Η μείωση του εμπορικού ισοζυγίου και η εξισορρόπηση των εμπορικών μας συναλλαγών αποτελεί το «κλειδί» της επιτυχίας. Δεν μπορούμε να περιοριζόμαστε απλά και μόνο στη συζήτηση για τη μείωση του χρέους, αλλά να στραφούμε και στη συζήτηση για τη μείωση των ελλειμμάτων.

δ. Διαπραγματεύεται την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας διαμέσου του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που θα εξισορροπεί τα βάρη των πολιτικών της εξυγίανσης, της φορολογικής και αναδιανεμητικής πολιτικής προστατεύοντας τους συνταξιούχους και τους χαμηλοεισοδηματίες, της ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας, αλλά και το που και με ποιους τρόπους θα ανακατανεμηθούν τα δημοσιονομικά βάρη μεταξύ των γενεών.
Η κοινωνική συνοχή όσο κι αν φαίνεται περίεργο θα πρέπει να προσμετράται στα αποτελέσματα της καθεμίας πολιτικής που θα περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.

ΕΚΛΟΓΕΣ
Απαντώντας στο αίτημα των πολιτικών κομμάτων για εκλογές θα ήθελα να θέσω ορισμένα ερωτήματα.

• Εάν το νέο κοινοβουλευτικό σώμα θα μπορεί να αλλάξει ριζικά το σύνολο των πολιτικών εφόσον αυτές εντάσσονται σε μια συνολική νέα οικονομική διακυβέρνηση της Ε.Ε
• Εάν το νέο πολιτικό σύστημα ή η νέα κυβέρνηση θα είναι πιο σταθερή από τη σημερινή,
• Εάν είναι έτοιμα όλα τα πολιτικά κόμματα τα οποία θα χρειαστεί να συμμετέχουν σε μια συναινετική κυβέρνηση μετά τις εκλογές, να υποχωρήσουν από τις βασικές τους πολιτικές, ιδεολογικές αρχές και τις πολιτικές τους δεσμεύσεις. Διαφορετικά θα βρεθούμε και πάλι μπροστά σε ένα αδιέξοδο με επικοινωνιακό πολιτικό διάλογο.

Δικός μας στόχος ως πολιτικό κόμμα είναι να αποκτήσουμε συναίνεση με την ίδια την κοινωνία.
Δεν θα περιοριστούμε απλά και μόνο στην επίτευξη μιας εκ των άνω πολιτικής συναίνεσης.
Σήμερα όλοι μας κρινόμαστε για το αύριο της χώρας μας και για το μέλλον της νέας γενιάς.
Είναι χρέος όλων μας να φανούμε αντάξιοι και όχι κατώτεροι των περιστάσεων.
Οι ευθύνες είναι μεγάλες και ιστορικές. Οι καιροί δεν επιτρέπουν ευθυνοφοβίες, μικροκομματικές σκοπιμότητες και στείρα επικοινωνιακή πολιτική αντιπαράθεση.
Για το λόγο αυτό δίνω ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Είναι ψήφος εμπιστοσύνης για το μέλλον της χώρας.